Theux (Challenge L’Avenir)

zon 02/06/2019 11u * Theux (Challenge L’Avenir) * 8,2 km * 00:42:54 * 11,4 * 63/157 * 1/1 * ♥♥♥

En nummer drie in acht dagen: de JCPMF in Theux. Dat letterwoord betekent: Je Cours Pour Ma Forme. Wij zouden zeggen : Start to run. Hoewel je die benaming niet zomaar mag gebruiken want wettelijk beschermd. En vooral, de vlag dekt helemaal niet de lading. Beginnende lopers, zich onthouden! Zelf kom ik niet voor (te) grote verrassingen te staan, het parcours is me bekend van de Openrunner-track. De loop stond op mijn oorspronkelijke planning voor ik in een opwelling besliste om ook de Hesbignonwedstrijd in Borlez in het midden van de week mee te pikken. Na mijn ongelukkig avontuur in Theux drie jaar geleden toen ik de start miste en dan maar onverrichterzake naar huis terugkeerde, wilde ik nu ook eens echt meedoen. Wel gaat de klim nu niet meer naar het Château de Franchimont (zoals in de dagen van de CJPL-loop) maar door de velden aan de oostelijke zijde van Theux. Mijn aanwezigheid hier betekent wel dat ik zondig tegen mijn eigen principes, voldoende rust in te bouwen tussen de inspanningen. Toch heb ik er bij het begin van het weekend nog zin in. Maar naarmate de zaterdag vordert, het almaar warmer wordt en voor zondag nog een hogere temperatuur voorspeld wordt, moet ik mijn ambities bijstellen. En als we zondag om 11 uur onder een loden zon aan de start staan en nadat ik een gedeelte van de klim verkend heb, prent ik me in rustig te beginnen en zeker niet in het rood te gaan.
Als enige veteraan 4 hoef ik me alleszins al niet door rechtstreekse tegenstanders te laten opjutten. Door de opeenvolging van wedstrijden in deze challenge en de hitte, neem ik aan, staan we slechts met een goede 150 aan de start. Ik draag nummer 800. Dat betekent dat ik mij als eerste niet-challengedeelnemer heb aangemeld. Voor wat het waard is. In elk geval heb ik ruim de tijd gehad om mij een idee te vormen van wat ons te wachten staat.
De parcoursbouwers gunnen ons een vlak inlooprondje in de buurt van het nieuwe sportcomplex van Theux. Dat is voor mij meteen een goede gelegenheid de benen te testen in wedstrijdtempo, drie dagen na Borlez. Die test pakt gematigd negatief uit: slappe benen maar toch ruim onder de 5′. Na de eerste passage aan de finish (km 1,3) lopen we richting centrum met wat bochtenwerk, onder een laag viaductje door, enkele meter door een gebouw (dat zal wel het nieuwe gemeentehuis zijn, vermoed ik, en dat blijkt achteraf ook zo te zijn) langs enkel winkels en dan een smal steegje op kasseien in. Ik ben wel verrast door de parcourskeuze in deze tweede kilometer. Meestal vermijden de organisatoren van de Avenir kronkels binnen de bebouwde kom. Daarnet hebben we ook al een zijsprongetje gemaakt. (Maar daarover meer op het einde van het verslag.) Niet ver voor me herken ik twee dames Françoise Piscart en Laure Etienne. Kort achter me loopt Luc Hilderson. Dat vertelt hij me na de wedstrijd, terwijl we op de prijsuitreiking wachten. Borlez 3 Hij doet nog een poging om tot bij me te geraken maar geeft die na een tijdje op, ook al omdat een geblesseerde heup hem nog altijd last bezorgt. Het kasseipad loopt flink omhoog (tot 7%) en is blijkbaar honderden meters lang. Ik ben intussen Laure en Françoise voorbijgegaan als we na een korte dalende passage op asfalt weer een smal en door de bomen rondom donker pad worden ingestuurd. Het is weer een van die passages waar ik tempo verlies. Françoise wil onmiddellijk weer voorbij maar zal toch weer stilvallen op de volgende strook bergop. Alberto Canales heeft me voor de start het parcours gebriefd en ik ben dus min of meer voorbereid op de doortocht door een weide waar we nu aan bezig zijn. Na de eerste piek op de kasseien is de lange klim van 2 kilometer naar het plateau boven Theux echt begonnen. Met percentages tegen 15% heeft het geen zin om aan te dringen en samen met de meeste lopers rondom me schakel ik over op wandelpas. Laure en Françoise komen hier wat sneller weer op gang en gaan me voorbij. We verlaten de weide en draaien links een landelijke asfaltweg op. Dit stuk heb ik daarstraks verkend. Ik weet dus dat aan de hoeve links van ons er nog een heel steile strook wacht. Daarna vlakt het weer even af tot aan een splitsing. Het is nu overleven tot aan km 5. Ik blijf in beweging en ga weer voorbij Françoise. Die dit jaar minder wedstrijden wil lopen, vertelde ze me in Wellen. “Je n’avance plus” aldus de aînée 2 van Chênée. Dan is ze goed bezig. Drie wedstrijden in één week. Laure is ook weer achteruit gewaaid. Bij manier van spreken dan. Tijdens de verkenning voelde ik nog een licht briesje op de klim. Nu hangt er alleen nog hitte in de lucht. De blonde Elise Corman die op de kasseien nog net voor me liep, neemt nu snel afstand. Veteraan 2 Jean-Luc Renson duikt wel een keer of twee naast me op maar moet dan toch loslaten. Ik mag dan wel uit het rood blijven maar zit wel noodgedwongen in de oranje zone. Ik haal een tempo net boven de 10 km per uur. Nu dat nog volhouden tot waar de afdaling begint. Aan Wislez, een vlek met enkele huizen in het groen, ronden we de eerste top. In de eerste, korte afdaling probeer ik zo goed en kwaad als mogelijk te herstellen. Maar er volgt nog een piek naar Rondehaie met een uitschieter tot 10%. De hitte slaat hier weer ongenadig toe ondanks enige beschutting van bomen. Ik probeer nog wat reserve in de tank te houden voor de afdaling en schakel weer op wandelmodus over. Dat kost me enkele plaatsen. Even verder achter een bocht naar rechts begint dan toch de afdaling. Had ik het geweten…
Nu is het alleen nog fel dalen, eerst in de natuur, daarna tussen de huizen en dan nog even vlak in de vallei. Kilometer 7 in 4’18” zou ik als een mooie tijd moeten bestempelen maar ik voel dat het sneller had moeten gaan. Laure Etienne – wat een wilskracht! – snelt me met grote halen voorbij. Ik probeer aan te klampen maar de benen zijn nog niet hersteld van Borlez, de mentale kracht om de hitte te trotseren en na drie dagen opnieuw voluit te gaan is afgebot. Gelukkig blijft de pijn tussen scheenbeen en voet uit en hou ik alleszins voldoende vaart om andere lopers achter me te houden. In de laatste rechte lijn, in de vallei van de Hoëgne, win ik zelfs weer terrein op de lopers voor me die in de afdaling nog ver weg leken.
Ik zoek naar de boog. Die is verdwenen, neen… daar is hij toch. Naar de zijkant verplaatst om de finishers van de straat te houden waarschijnlijk. Maar de laatste rechte lijn buigt weer naar rechts af. Zoals in de eerste ronde worden we weer door een loods gestuurd. Een loods van een bedrijf zonder naam. Het is de stelplaats van het autobusbedrijf Gohy, vind ik na enig zoeken op het net. Een weetje dat voorts van geen tel is. Belangrijker is dat er enkele drempeltjes liggen in de vrij donkere ruimte, zo’n 100 meter lang. Die ik gelukkig op tijd zie. Behalve het bultje bij het verlaten van de hal. Ik struikel net niet, maar maak wel ongewild een lachwekkende voorwaartse beweging. De streep ligt tweehonderd meter verder. Eerst nog wat prutsen om de spelden van mijn nummer los te krijgen. Dan kan ik me eindelijk laven. Ik zie Jean Dessouroux, (eeuwige) winnaar bij de veteranen 3 in de schaduw van een haag naar adem snakken. Opgejaagd door Alberto Canales, tweede op 6 seconden, heeft hij zich ook vandaag niet gespaard. Uiteindelijk breng ik het er niet slecht vanaf. Maar op dit parcours in deze loodzware omstandigheden enkele dagen na een Haspengouwse heuvelloop mocht ik geen wonderen verwachten.
Marie-Paule is twee uur geleden op zoek gegaan naar zoete jeugdherinneringen in Jevoumont, een gehucht hoog boven de vallei. Ze raakt even het spoor bijster op haar wandeltocht en mist zo mijn aankomst. Als dat al een voorwaarde zou zijn voor een geslaagde zondagse uitstap. De prijsuitreikers laten ons niet te lang sudderen onder de zon en zo kunnen we om 13 uur al de terugweg aanvatten. Na een gastronomische tussenstop vinden we thuis verkoeling in de tuin en rust in de hangmat.

(Archieffoto van Daniel Olivier, genomen in Borlez.)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.